ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
ΑΞΙΖΕΙ
24 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ
ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΞΙΖΕΙ
24 γράμματα στον γιο μου
Μέσα από την πρώτη καμπάνια του Βιβλιοχάρισμα στηρίζουμε τα έξοδα θεραπείας του Γιάννη Μπρούζου, επίτιμου μέλους του οργανισμού. Ο Γιάννης διαγνώστηκε με δύο μορφές καρκίνου τελικού σταδίου στα 40 του χρόνια. Ξεκίνησε να γράφει γράμματα στον γιο του, μέσα σε μια πολύ δύσκολη περίοδο πολλαπλών θεραπειών, επεμβάσεων και νοσηλειών, ως κληρονομιά αλλά και με την ελπίδα ότι κάποτε στο μέλλον θα τα διαβάσουν μαζί. Τα 24 γράμματα ωστόσο αυτά αποτέλεσαν ένα δώρο και για πολλούς ακόμα αναγνώστες και αναγνώστριες που τον υποστήριξαν στον αγώνα της έκδοσης του βιβλίου αλλά και τα υπέρογκα ιατρικά του έξοδα.
"ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΞΙΖΕΙ- 24 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟ ΓΙΟ ΜΟΥ
Γεια σας!
Για να είστε εδώ, ίσως με γνωρίζετε. Είμαι ο Γιάννης ο Μπρούζος. Ο φίλος, ο σύντροφος, ο συνάδελφος, ο δάσκαλος κι ο μαθητής σας, ο συναγωνιστής σας. Αλλά πάνω από όλα είμαι ο μπαμπάκης του Στέλιου.
Στα 40 μου έχω διαγνωστεί με δύο μορφές καρκίνου τελικού σταδίου. Ξεκίνησα να γράφω αυτά τα γράμματα στον εξάχρονο γιο μου με την ελπίδα ότι κάποτε στο μέλλον θα τα διαβάσει, είτε είμαι εδώ είτε όχι. Μέσα βρίσκονται οι σκέψεις, οι φόβοι μου, οι χαρές και τα μυστικά που θέλω να του αφήσω για το τι πραγματικά αξίζει στη ζωή. Είναι η μαρτυρία μου, η μαρτυρία μιας ζωής ή έστω μισής.
Αυτό το βιβλίο είναι ταυτόχρονα ένα δώρο στον Στέλιο αλλά και σε σας. Ως ευγνωμοσύνη για την παρουσία σας στη ζωή μου. Μπορείτε να με στηρίξετε για την έκδοση του βιβλίου που θα συμβάλει και στα δυσβάσταχτα ιατρικά μου έξοδα. Όποια κι αν είναι η οικονομική συμβολή σας, θα την εκτιμήσω βαθιά. Γιατί ό,τι αξίζει πραγματικά φωλιάζει στην ανθρώπινη αλληλεγγύη.
Ελπίζω να τα καταφέρω να ζήσω τελικά, και να μπορέσουμε να διαβάσουμε μαζί με τον Στέλιο αυτά τα γράμματα και να γελάμε με τις υπερβολές και τις ανοησίες μου.
Με αγάπη,
ο μπαμπάκης
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΕΜΙΣΕ ΔΥΝΑΜΗ
Σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για τον Γιάννη μας, γιος, αδερφός, ξάδερφος, φίλος, δάσκαλος, συνάδερφος, συναγωνιστής και πολλά ακόμα, το βιβλίο που έγραψε αρχικά για τον Στελάκη μας, γιο, ανηψιό, βαφτισιμιό, εγγονό, ξάδερφο και πολλά ακόμα “Τι πραγματικά αξίζει- 24 γράμματα στον γιο μου” μας χάρισε μέσα από την αγκαλιά χιλιάδων ανθρώπων δύναμη να περνάμε τις μέρες μας με χαμόγελο και δημιουργικότητα.
ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Στρατής Μπουρνάζος
Ο αγαπημένος «μπαμπάκης» Γιάννης Μπρούζος
Ο Γιάννης Μπρούζος πέτυχε κάτι σπουδαίο. Παλεύοντας με δυο δύσκολους καρκίνους, αποφάσισε να γράψει γράμματα στον γιο του, τον εξάχρονο Στέλιο. Και του απευθύνει 24 γράμματα, όπου μιλάει για όλα αυτά που αξίζουν πραγματικά: την αγάπη, τους έρωτες, τη φιλία, τη δημιουργία, τη γνώση και άλλα πολλά.
Αυτό, από μόνο του, είναι αξιοθαύμαστο. Ο Γιάννης βρίσκει τη δύναμη, σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη περίοδο της ζωής του, ανάμεσα στον πόνο, στις θεραπείες, στις οδυνηρές σκέψεις που τον κυκλώνουν, να γράψει, απευθυνόμενος αγαπητικά στον Στέλιο. Αυτός, ο «μπαμπάκης» προς τον γιο του.
Εξίσου αξιοθαύμαστο όμως είναι αυτό που έγραψε. Γιατί κατάφερε να γράψει ένα βιβλίο όχι για τον πόνο, την αρρώστια, τον ζόφο, όλα αυτά που τον κατακλύζουν οδυνηρά, αλλά για τη ζωή. Το βιβλίο του Γιάννη είναι ένας ύμνος στην αγάπη, τη ζωή και τη δημιουργία. Όπως λέει και ο ίδιος: «Εξάλλου γράφω για το τι αξίζει στη ζωή. Όχι στον θάνατο, ούτε στην ασθένεια. Θέλω να λάμπουν τα γράμματά μου με τη ζωντανή εμπειρία της ύπαρξης, φωτίζοντας πλευρές της ζωής που πραγματικά αξίζουν». Και το κάνει απλά και απέριττα, χωρίς σοβαροφάνεια και χωρίς διδακτισμό.
Τον Γιάννη τον έχουμε γνωρίσει με πολλές ιδιότητες: ως σύντροφο, ως αγωνιστή, ως εκπαιδευτικό, ως εμψυχωτή της Ανοιχτής Ορχήστρας, ως μουσικό, ως αρθρογράφο. Τώρα τον γνωρίζουμε όχι μόνο ως συγγραφέα και “μπαμπάκη”, αλλά ως άνθρωπο με περίσσευμα δύναμης και αγάπης, που καταφέρνει να τη μοιραστεί απλόχερα.
Διαβάστε το βιβλίο. Όχι μόνο ως ωραίο, συγκινητικό και συγκλονιστικό ανάγνωσμα (που είναι). Αλλά γιατί είναι μεγάλο δώρο. Όχι μόνο του Γιάννη στον Στέλιο, αλλά σε όλους εμάς που το διαβάζουμε. Δώρο ζωής από την καρδιά του Γιάννη.
Γιάννη, σε ευχαριστούμε από την καρδιά μας.
ΥΓ. Το βιβλίο, όπως είπα, δεν έχει σοβαροφάνεια και διδακτισμό. Αντίθετα, παρότι μιλάει θέματα σπουδαία και σε μια συγκυρία βαριά, ο Γιάννης μιλάει στον γιο του απλά, ακόμα και ανάλαφρα. Αυτές οι στιγμές, οι πιο ανάλαφρες, μου αρέσουν πολύ, κι ας μην είναι οι σπουδαιότερες.
Όταν λέει, λ.χ., αυτοσαρκαζόμενος, απευθυνόμενος στον Στέλιο: «Εξάλλου, τον ξέρεις τον μπαμπά σου. Πάντα μου αρέσει να λέω ανοησίες, χαζομαρίτσες και υπερβολές, έτσι για πείραγμα. Μάλιστα το έχεις εξηγήσει σε ένα κοριτσάκι. Εγώ το τρόμαξα, λέγοντας ότι με τις λαμπάδες της Ανάστασης ίσως να καούν τα μαλλιά όλων μας. Έπιασες αμέσως το μήνυμα και την καθησύχασες: «Όλο τέτοια τρελά λέει ο μπαμπάς μου, μην τον ακούς. Απλά πρόσεχε τη λαμπάδα σου»
Πέτρος Σταύρου
Τελείωσα το βιβλίο του Γιάννης Μπρούζος σχεδόν μονορούφι. Αν και φοβόμουν στην αρχή και ιδιαίτερα φοβόμουν το τελευταίο γράμμα στον γιόκα του. Φοβόμουν μην στεναχωρηθώ φυσικά, μην δεν φανώ αντάξιος της έκθεσης του, το αντίστοιχο που κάνω όταν αποστρέφω το βλέμμα μου από μια δύσκολη εικόνα, όταν κλείνω τα αυτιά μου σε έναν δύσκολο ήχο.
Όμως, το ξεκίνησα και αφού “βούρκωσα” στα πρώτα γράμματα, μετά άρχισα να συνομιλώ με το κείμενο και του έδωσα και ένα όνομα δικό μου: Το είπα “και το όνομα του πατρός Μπαμπάκης”. Κάπως αντίστοιχα με φωνάζουν, ακόμα οι γιοί μου, που είναι προχωρημένοι φοιτητές και βέβαια το “λουλουδάκι” το χρησιμοποιώ και γω ακόμα, από μέσα μου βέβαια, για τα παιδιά μου αλλά και για τα σκυλιά μου, τα γατιά μου, τα αδέσποτα του δρόμου, τα τσιγγανάκια, τα μωρά παιδάκια που βλέπω στα καρότσια, τα αγαπημένα πρόσωπα, τις όμορφες ανθρώπινες υπάρξεις.
Θα πω γρήγορα δυο συγκλονιστικά περιεχόμενα που βρήκα – όχι τα μοναδικά αλλά αυτά που εδώ τώρα θα ξεχωρίσω – του μικρού αυτού βιβλίου που τελικά νίκησε κάθε μου φόβο και που το κατατάσσουν μέσα μου σαν το “συμβάν του Γιάννη του Μπρούζου”. Ένα συμβάν με ονοματεπώνυμο, που γεμίζει φως και αισιοδοξία το “μέσα μας” σε αυτήν την μαύρη και δύσκολη εποχή που περνάμε, όχι όλοι, αλλά τα γνωστά και άγνωστα συντρόφια του Γιάννη του Μπρούζου σίγουρα.
Το πρώτο που βρίσκεται στο τελευταίο γράμμα και που είναι το πιο απλό και το πιο ελπιδοφόρο. Ναι η ζωή μας κάποτε τελειώνει αλλά, αυτό το άλλα, που συμφωνώντας με τον Γιάννη δεν θα αναφέρω κανένα άλλο όνομα παρά μόνο το δικό του, ένας μεγάλος μαθηματικός φιλόσοφος απέδειξε – δεν ξέρω και αν ο ίδιος κατάλαβε τι απέδειξε, ότι το πεπερασμένο μας ΕΙΝΑΙ, κρύβει το άπειρο, μα τι λέω κρύβει πολλά άπειρα. 1/2+1/4+1/8+1/16……..=1. Εμείς τα πεπερασμένα όντα κρύβουμε το ατελείωτο, το αμέτρητο μέσα μας. Μας νοτίζει εσωτερικά το άπειρο.
Το δεύτερο που το βρήκα σε διαφορετικές δόσεις και στα 24 γράμματα προς τον γιόκα του και που μεγάλοι ψυχαναλυτές ονομάζουν “η αφύπνιση της επιθυμίας”. Αυτό σου δημιουργεί το μικρό αυτό βιβλιαράκι. Σε ξυπνάει και αρχίζεις και θέλεις περισσότερη απλότητα, περισσότερο σεξ, περισσότερη τρυφερότητα, περισσότερη σχέση με τα παιδιά μας, περισσότερο διάβασμα, περισσότερη μουσική, περισσότερη διασκέδαση, περισσότερες αξίες, περισσότερη επιστήμη, περισσότερη φιλοσοφία, περισσότερη πολιτική, περισσότερο αγώνα, περισσότερο άπειρο…..
Να σε καλά σύντροφε Γιάννη Μπρούζο δεν θα πω άλλα, δεν χρειάζεται…ραντεβού από κοντά.
Νίκος Σκοπλάκης
…Ολοκλήρωσα κι εγώ αυτές τις μέρες την ανάγνωση του βιβλίου που έγραψε ο εκλεκτός και αγαπημένος σύντροφος Γιάννης Μπρούζος. Το βιβλίο τιτλοφορείται «Τι πραγματικά αξίζει. 24 γράμματα στον γιο μου». Από την πρώτη σελίδα μέχρι την εκατοστή έβδομη, από το «Πρώτο Γράμμα» (όπου η επικεφαλίδα διατυπώνεται ως ερώτηση πηγαίου αυτοσαρκασμού – χαρακτηριστική «μαιευτική μέθοδος» του συντρόφου στους προβληματισμούς και τις συζητήσεις) μέχρι το ακροτελεύτιο «Εικοστό Τέταρτο» (που επιγράφεται «Όλα μαζί» – κι εδώ ο σύντροφος Γιάννης μας θυμίζει πως «η αίσθηση ότι είμαστε πάντα στην αρχή ακόμα κι αν φτάνουμε στο τέλος είναι η δύναμη που αναζωογονεί την ίδια τη Ζωή»), σε καθεμιά από τις τρεις ενότητες, το βιβλίο του με έκανε να σκεφτώ, να σταθώ, να συγκινηθώ, να επιμείνω πάνω από φράσεις, να ξεχωρίσω με ειλικρινή και βαθύτατο σεβασμό πίσω από τις γραμμές τη σκευή του στην Αριστερά, την Επιστήμη, την Ανθρωπιά, τη Συλλογικότητα.
❤️ Ο σύντροφος Γιάννης απευθύνεται στον πολυαγαπημένο του Στέλιο και συγχρόνως κατορθώνει ν’ απευθύνεται διττά σε όλ@ εμάς, στον ενήλικο εαυτό αλλά και στο παιδί μέσα μας (το συχνά λησμονημένο). Και το κατορθώνει με μια σπάνια ποιότητα λόγου, που τον διακρίνει εξάλλου στην πολιτική του δραστηριότητα: Ο σ. Γιάννης δεν διαχωρίζει ποτέ τη «μεγάλη θεωρία» από τον ειλικρινή, άμεσο αλλά και κατασταλαγμένο βιωματικό λόγο, είτε τον ακούς να μιλάει για την εκπαίδευση και την παιδεία στους καιρούς του πιο αδηφάγου καπιταλισμού είτε τον ακούς σε σύσκεψη της «Ανυπότακτης Αθήνας» να περιγράφει τα καθημερινά βάσανα των ανθρώπων από την επέλαση των τραπεζοκαθισμάτων στη γειτονιά του. Βιωματικός λόγος που δεν έχει τίποτα από την αυταρέσκεια ενός γλωσσικού παιχνιδιού, αντιθέτως είναι τμήμα αδιάσπαστο μιας επιστημολογικής πρακτικής που εκθέτει και υπονομεύει ιδεολογικές στρατηγικές. Αυτό το στοιχείο διαπερνά τις σελίδες του βιβλίου του: έτσι, μαζί με τον γνώριμο τρόπο του, είναι σαν να ακούω και τη φωνή του να διαβάζει.
⭐️ Ο σύντροφος Γιάννης ανήκει σε εκείνη την ομάδα νέων κομμουνιστών/ κομμουνιστριών της μη ενσωματώσιμης ανανέωσης με τ@ οποί@ εγώ ποικιλοτρόπως συνδέθηκα από το 2009 και μετά κι αποτελούν ηθικά και πολιτικά πρότυπά μου για την πολιτική συνέπειά των, τη συντροφικότητά των, τις λαμπρές σπουδές των και την ταυτόχρονη αφοσίωσή των στους «μικρούς» και ζόρικους αγώνες εδώ, στην καθημαγμένη (μετα)μνημονιακή χώρα. Σε κάθε τροπή της αφήγησης του συντρόφου, με πολλές διαφορετικές αφετηρίες, με ψυχολογικές, κοινωνικές, πολιτικές, κριτικές ανιχνεύσεις αναδύεται και το γιατί επιμένουμε στις «συλλογικότητες της αντίστασης». Διότι θα βρούμε ανθρώπους σαν εκείνον• κι αυτό δεν είναι λίγο. Όπως, μάλιστα, ο ίδιος επισημαίνει, «μην φοβάσαι ποτέ τον πόνο της ήττας. Κάθε πόνος κάτι μας μαθαίνει. Κάτι που αξίζει». Έτσι είναι, σύντροφε.
💎 Ο σύντροφος Γιάννης, όμως, είναι κι ένας άνθρωπος που με τη σοφία της βαθιάς και της συστηματικής ενασχόλησης με τις θετικές επιστήμες – και σοφία δεν είναι μονάχα η πολυγνωσία – ανοίχτηκε γόνιμα στις τέχνες και τη μεγάλη αγάπη του, τη μουσική. Κι αν θέλετε να καταλάβετε τι ακριβώς εννοώ, ανοίξτε το βιβλίο και διαβάστε όλο το υπέροχο «15ο Γράμμα».
🎯 Τι κρατώ κλείνοντας το βιβλίο του συντρόφου Γιάννη; Στο περιεχόμενο, τη ρηματική χροιά, τα θέματα και τα ερωτήματα κρατώ τις ξεχωριστές πτυχές ύπαρξης ενός πολύτιμου συντρόφου, που έτσι γνώρισα καλύτερα, κρατώ την κατάφαση στη ζωή, κρατώ τη γλυκύτητα, τη σαφήνεια, την ευθύτητα, την ειλικρίνεια στην αναζήτηση της ετερότητας και τη βαθιά ριζωμένη πολιτική ταυτότητα. Θέλω να του γράψω κι από εδώ πόσο τον αγαπώ, τον εκτιμώ και τον θαυμάζω. Θέλω να του πω ότι το βιβλίο του είναι για μένα η σπουδαιότερη απόδειξη πως, πράγματι, όσα ειπώθηκαν παλιά, ισχύουν. Κι ας μου επιτρέψει να συνοδεύσω αυτό το σημείωμα με το στιγμιότυπο όπου χαμογελά κρατώντας ο ίδιος το βιβλίο του
Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος
Ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο του Γιάννης Μπρούζος, το «Τι πραγματικά αξίζει», κι ήθελα να γράψω μερικές σύντομες σκέψεις, τι είναι αυτό που αξίζει στα 24 γράμματα του Γιάννη για το γιο του, τον Στέλιο — και για εμάς.
ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΦΕΛΕΙΣ
Το πρώτο που σου δείχνουν τα γράματα είναι πόση αφέλεια χρειάζεται για να παίρνεις για δεδομένη τη ζωή. Τα γράμματα αυτά δεν θα μπορούσε να τα γράψει οποιοσδήποτε: μόνο κάποιος που δεν έχει (ή δεν έχει πια) αυτή την αφέλεια.
Έχει σημασία αυτό, γιατί στον κοινό νου (στον νου που έχει ποτιστεί με τις αξίες της αγοράς και του θεάματος, της καπατσοσύνης και του επαγγελματισμού), άνθρωποι σαν το Γιάννη αντιμετωπίζονται ειρωνικά, χρόνια και χρόνια, ως αφελείς, ρομαντικοί και γενικώς εκτός κλίματος.
Στο βιβλίο βλέπεις ότι υποψιασμένος για ό,τι αξίζει στη ζωή είναι αυτός που μέσα στα χρόνια κράτησε τις σωστές αποστάσεις από το «πνεύμα των καιρών».
ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ
Ένα ακόμα που δεν γίνεται να παραβλέψεις στο βιβλίο είναι ότι, στην πιο δύσκολη στιγμή του, ο Γιάννης αποφεύγει να γλιστρήσει στις μαύρες σκέψεις, στην εσωστρέφεια, στον έρωτα του θανάτου. Ανθρώπινο είναι να παραιτείσαι, να αφήνεσαι — αλλά δεν αφήνεται. Την εξήγηση γιατί δεν συμβαίνει αυτό τη δίνει με τον τρόπο του — τον αντιγράφω:
«Υπάρχει μουσική αν δεν την ακούει κανένας άνθρωπος; Όχι. Είμαι σίγουρος γι αυτό. Τίποτα από όσα θα σου γράψω στα επόμενα γράμματα δεν αξίζει, αν δεν το μοιράζεσαι με άλλους ανθρώπους. Έτσι είμαστε οι άνθρωποι. Πάνω από όλα χρειαζόμαστε άλλους ανθρώπους να μας αγαπούν και να τους αγαπάμε».
Δεν αφήνεσαι να εγκαταλείψεις τη ζωή –δεν σταματάς να παίζεις τη μουσική σου– όταν καταλαβαίνεις ότι ζωή είναι οι δεσμοί με τους άλλους ανθρώπους.
ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ, ΟΧΙ ΜΟΝΟΔΙΑΣΤΑΤΟΣ
Από δική μου άγνοια και προκατάληψη, για χρόνια θεωρούσα τους ανθρώπους των θετικών επιστημών μονοδιάστατους και ρηχούς — κι είχα παραδείγματα. Διαβάζοντας τον Γιάννη, διαβάζεις έναν άνθρωπο ουσιαστικά και σε βάθος μορφωμένο, φιλοσοφημένο και χωρίς πόζες φιλοσοφιζέ, σε πλήρη εγρήγορση όταν μιλά για το ρόλο του ως πατέρα, για τους γονείς του, τους έρωτες και τις απώλειές του, το σεξ, τη μουσική, τη φιλοσοφία και την ψυχανάλυση. Σκέφτομαι ότι ο ερχομός του Στέλιου φώτισε το παιδί που πρωτογνωρίσαμε όταν γνωρίσαμε τον Γιάννη: το ξανάφερε στην επιφάνεια, το ανέδειξε στο πραγματικό βάθος και την αξία του.
ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ-ΠΑΛΙΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ
Tελευταίο: διαβάζοντας τον Γιάννη, συνειδητοποίησα πόσο σπάνιο έχει γίνει πια να αυτοπροσδιορίζεται ένας αριστερός ως κομμουνιστής. Γράφει ενδιαφέροντα πράγματα γι’ αυτό, αλλά το πιο συνοπτικό, αυτό που σε μένα μίλησε περισσότερο, είναι αυτό εδώ το απόσπασμα:
«Ήμουν μόνος στο εξωτερικό, μόλις είχα βιώσει μια δύσκολη κατάσταση, και είχα θυμώσει με την αδιαφορία των φίλων μου να με πάρουν έστω ένα τηλέφωνο. Κάλεσα τη μαμά μου. Της μετέφερα πως ένιωθα μοναξιά, πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό. Εκείνη μου είπε μόνο μια κουβέντα: “Γιαννάκη, εσύ είσαι κομμουνιστής. Συγχώρεσέ τους παιδί μου και κάνε εσύ την κίνηση να βρεθείτε”».
***
Το βιβλίο του Γιάννη είναι, φυσικά, δικό του: κανείς δεν θα το έγραφε όπως αυτός, αφού κανείς δεν έκανε τη διαδρομή του. Ταυτόχρονα, όμως, είναι το καταστάλαγμα από κοινές διαδρομές. Κι απ’ την άποψη αυτή, είναι ό,τι καλύτερο είμαστε.
ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
-Τι περιλαμβάνει η συνεισφορά μου;
Η συνεισφορά “ΧΑΡΙΖΩ ΔΥΝΑΜΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ” περιλαμβάνει την ψηφιακή έκδοση του βιβλίου μόλις αυτό είναι έτοιμο από το συγγραφέα μέσω της αποστολής ενός link. Επιπλέον από ένα ποσό και πάνω περιλαμβάνει την αποστολή ενός ή περισσότερων έντυπων του βιβλίου.
-Τι ποσό πρέπει να δώσω για να λάβω ένα έντυπο αντίτυπο του βιβλίου;
Το αρχικό ποσό ορίζεται στην αρχή της καμπάνιας ανάλογα των εξόδων έκδοσης του εκάστοτε βιβλίου αλλά και να περιλαμβάνει τυχόν έξοδα αποστολής και μια δωρεά. Στην παρούσα φάση έχει οριστεί στα 20 ευρώ.
-Τι ποσό από αυτό που δίνω πηγαίνει στο σκοπό της καμπάνιας;
Το 100% των καθαρών εσόδων της έκδοσης και αποστολής των βιβλίων δίνεται στο σκοπό που ορίζει η εκάστοτε καμπάνια. Αυτό σημαίνει ότι από το ποσό που δίνετε αφαιρείται μόνο το κόστος έκδοσης, αποστολής και προώθησης του βιβλίου ή καμπάνιας και όλο το υπόλοιπο πηγαίνει στο σκοπό.
-Πώς θα λάβω το βιβλίο;
Το βιβλίο αποστέλλεται με courier ή ταχυδρομείο στη διεύθυνση που θα δηλώσεις στη φόρμα συμμετοχής. Ο εκτιμώμενος χρόνος παράδοσης είναι 5–10 εργάσιμες ημέρες από τη στιγμή της έκδοσης και διαθεσιμότητας του βιβλίου. Η ψηφιακή έκδοση αποστέλλεται μέσω email, με link για άμεση πρόσβαση.
-Μπορώ να παραγγείλω το βιβλίο από το εξωτερικό;
Ναι, υπάρχει δυνατότητα αποστολής και στο εξωτερικό. Ωστόσο επειδή οι χρεώσεις αποστολής διαφέρουν από χώρα σε χώρα και θα υπολογιστούν ξεχωριστά είναι καλό να επικοινωνείτε πρώτα μαζί μας ώστε να βεβαιωθούμε και εμείς και εσείς ότι μέρος της δωρεάς θα πάει στο τελικό σκοπό.
-Μπορώ να κάνω δωρεά χωρίς να λάβω βιβλίο;
Ναι, μπορείς να επιλέξεις να κάνεις μια καθαρή δωρεά χωρίς να λάβεις κάποιο αντίτυπο. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για εμάς, καθώς με αυτό τον τρόπο μεγαλύτερο μέρος της δωρεάς καταλήγει απευθείας στον σκοπό. Σε κάθε περίπτωση ωστόσο θα λάβεις την ψηφιακή έκδοση με τις ευχαριστίες μας.
-Μπορώ να δώσω μεγαλύτερη συνεισφορά για κάποιο σκοπό χωρίς να λάβω επιπλέον αντίτυπα;
Ναι. Ο αριθμός των έντυπων αντιτύπων μπορεί να οριστεί σε συνεργασία με την ομάδα του Βιβλιοχάρισμα. Μάλιστα είναι κάτι που εκτιμούμε ιδιαίτερα καθώς με αυτό το τρόπο μεγαλύτερο μέρος των δωρεών καταλήγει στο σκοπό.
-Πώς θα ενημερώνομαι για την πορεία της καμπάνιας;
Θα λαμβάνεις ενημερώσεις μέσω email σχετικά με την πρόοδο της καμπάνιας, την πορεία της έκδοσης και τις δράσεις που τη συνοδεύουν. Παράλληλα, όλες οι εξελίξεις θα αναρτώνται και στην επίσημη ιστοσελίδα και τα κοινωνικά δίκτυα του Βιβλιοχαρίσματος.